Vandaag in een oude loods een kast vol trapspijltjes gevonden: doorleefd, afgebladderd, kromme en rechte, ijzeren en houten exemplaren; ik kon me goed voorstellen hoe kinderen ooit langs deze sierlijke “vergeten wachters” renden zonder te vallen.
Het is verdorie maart! Op naar de lente
NIeuw project
H. en ik gingen naar Uitgeverij Hoogland en Van Klaveren in Hoorn om over een nieuw prentenboekproject te praten. Goede sfeer. Lekkere broodjes. Mooi stadje ook. Zin in!
Winter OS 2026 en nieuwe boeken
De Olympische Winter Spelen zijn begonnen in Italia met Nederlandse schaatsers, beelden die vooral veel rust uitstralen. Mooi om naar te kijken, licht meditatief, al mocht het tempo soms wel wat hoger. Toch fijn: kijken zonder stress naar iets dat opeens even heel belangrijk is.
Tussendoor lag mijn aandacht bij boeken. De nieuwe Peter Pan met illustraties van Floor Rieder en tot in de puntjes verzorgd heb ik helaas al uit, één grote triomf dat boek. En een titel over klimaathoop ligt klaar, geen doemverhalen, maar ideeën over wat wél werkt, tenminste dat denk ik… ik moet het nog lezen.
Verder was het simpelweg een goede zondag. Lente-achtig bijna. Zon in, jas uit. In de tuin onze oude keukendeur ontdaan van talloze lagen giftige verf. Nu weer naakt kaal hout, klaar om opnieuw geverfd te worden, maar dat heeft geen haast.
Zestiende Middag van het Kinderboek in de OBA
Ik denk dat je met gerust hart kan zeggen dat de 16e editie van de Middag van het Kinderboek alles in zich had dat je ervan mag verwachten. We juichten, we rilden, we werden meegevoerd, we kregen nieuwe inzichten en maakten nieuwe vrienden, het was kortom een groot feest. KBA Rian Visser kreeg spontaan een enorm applaus! Dat alles op een zonnige zaterdagmiddag in de OBA. Tip: je kunt de middag vanaf nu ook op Substack volgen.
Twee dagen, Acht films
Vrijdag 30 januari begon vroeg, zoals dat hoort op het filmfestival (IFFR): koffie en croissant in de hand, je muts en sjaal verliezend om op tijd in de ochtendrij te staan voor een uitverkochte zaal. We waren kortom klaar om ons twee dagen onder te dompelen in filmbeeld.
The History of Sound zette meteen de toon. Deze bitterzoete kroniek van de relatie tussen twee muziekstudenten aan het begin van de twintigste eeuw, met Paul Mescal en Josh O’Connor, was verdraaid knap, universeel — zelfs episch — en zat vol prettige dubbele lagen. Ga hem zien als je de kans krijgt!
Meteen daarna schakelden we moeiteloos over naar Butterfly: wat raarder, intiemer en soms wat ongemakkelijk. Twee Noorse zussen ontmoeten elkaar na lange tijd op Gran Canaria na de dood van hun moeder, en er komt van alles naar buiten — en naar boven. Goed gespeeld, dat wel, maar de film dwarrelde toch (net als hun moeder, the Butterfly Lady — sorry, flauw, maar zo was het echt…) alle kanten op en wist niet helemaal te bevredigen.
Met Life Is Life keerden we terug naar De Doelen en naar Italië. Heel sterk en aangrijpend, dit moderne David-en-Goliath-verhaal over een koppige Sardinische boer en de macht van het grote geld, wanneer projectontwikkelaars appartementen willen bouwen rondom zijn traditionele familiehuis, bij het strandje waar hij zijn vee altijd laat grazen. Tranen in m’n ogen toen hij na jaren de overwinning binnenhaalt. Ga dat ook zien — echt een juweeltje!
Inmiddels voelde het alsof de dag al een kleine week duurde — op de goede manier. De vrijdag werd voor ons afgesloten in het Oude Luxor met Father Mother Sister Brother van Jim Jarmusch, waarvoor een extreem lange rij stond. Wat hiervan te denken? Werden hier stroopwafels verkocht? Nou ja, zoiets, want er bleek een filmster bij de Q&A aanwezig: Cate Blanchett zelf, die hadden we dus even gemist.
De film zelf — want daar gaat het natuurlijk om — was lekker eigenwijs. Als je van het minimalistische Jarmusch-stijltje (Broken Flowers, Night on Earth, Dead Man) houdt, ben je vast al snel om. Maar het was ook een beetje sloom; soms echt geestig sloom, maar het clowneske lag naar mijn smaak vaak net té dichtbij om je écht te raken, terwijl het als comedy net niet grappig genoeg was. Desalniettemin: goed spel, absurde humor en boordenvol pijnlijke momenten. Genoeg te genieten. Tegen middernacht liepen we naar buiten met dat typische festivalgevoel: moe, vol beelden en zeer tevreden.
Dan dag twee. De wekker gezet om op tijd te zijn voor een “gevoelig portret van de New Yorkse poëziescene”. Wederom een uitverkochte zaal, en dat op dit tijdstip. Willem Dafoe speelt dan ook een indrukwekkende, vergeten dichter die opnieuw populair wordt in Late Fame, en wat draagt hij mooi voor. Wow!
Daarna A Survivor’s Tale: rauw, sprookjesachtig en confronterend. Deze kostuumfilm — waarschijnlijk niet met de budgetten van bijvoorbeeld Game of Thrones — moest even op me inwerken voordat ik overtuigd was, maar daarna kroop dit middeleeuwse sprookje over een ijzersterk adellijk meisje dat wordt uitgehuwelijkt aan een verre bloedverwant en onderweg zwanger raakt van de man die haar zou beschermen, diep mijn hart in. Een bewonderenswaardige prestatie van regisseur Micha Wald en actrice Salomé Dewael!
Met Krakatoa keerden we weer terug naar de werkelijkheid. “De meeslepende reis van de Javaanse visser”, zoals de vreemde beschrijving luidt, bestaat hooguit in de dromen van deze maker. De film blonk uit in langdradigheid en experimentele shots die meer deden denken aan een installatie in een vaag kunstmuseum dan aan onderhoudend drama. De soundtrack verdiende wel een pluim, alleen al voor het geduld dat nodig is om zoiets te maken onder zulke waardeloze beelden. De halve zaal lag te snurken, ondanks dat het geluid tekeer ging als een gek. Maar ach… dat hoort ook bij een filmfestival.
De afsluiter, Fuori, voelde als een passende punt achter twee intensieve filmdagen. Na het zien van deze film wil je niets liever dan de verhalen van auteur Goliarda Sapienza lezen op een terrasje ergens in Rome. Italiaanse bezweringen terwijl er vrolijk auto’s worden gestolen en een hele gevangenis spontaan een opera meezingt. Een film die je vol vragen en verlangens naar huis stuurt. Precies wat je wilt aan het einde van zo’n weekend.
Acht films in twee dagen: precies waarom we er al jaren komen — voor deze overdaad. De volle zalen, de verrassingen en de nagesprekken maken het tot een mini-vakantie. En het festival duurt nog de hele week!
Groepsportret met karakter(s)!
Droom weg in deze poster met 142 bekende Nederlandse Kinderboekenfiguren, het afscheidscadeau van illustrator en Kinderboekenambassadeur Martijn van der Linden. Naar dit groepsportret kan je eindeloos kijken terwijl je even denkt aan de verhalen die je hebt gelezen. Ik vind' m geweldig. Kan je ‘Kleine wijze wolf’ vinden? Of ‘De haas zonder neus’ van Hanneke 🥰?
Poëzieweek 2026
Tijdens Poëzieweek 2026 (van 29 januari t/m 4 februari 2026) vieren we de Poëzie, met dit jaar als thema “Metamorfose”. Ik kijk er naar uit om de gedichten die Ellen Deckwitz voor deze veertiende editie schreef (vanaf morgen) in het Poëziegeschenk 2026 te mogen lezen! Zoals Ellen zelf zegt: “Voor dit soort interessante tijden is er geen toepasselijker thema denkbaar.”
Meer poëzie is nodig als de wereld in de war is, lees elke dag een (kinder)gedicht!
Zie ook: www.poezieweek.nl
Een zondag
Een zondag met geklus, met chocolademelk, met boeken en de Volkskrant waarin het romanpersonage “Boris Becker” (want zo ontwikkelt hij zich wel) aan de tand werd gevoeld, met gebakken eitjes, met mooi licht door het glas-in-lood en flink wat kou buiten. Ga-ga-gaan we nog wandelen vandaag? Of toch maar brrr-be-beter van niet? We waren er vorige week ook al op uit. Zo’n zondag… Verder niks gedaan. En toen ging de zon weer onder, zoals Nescio zou zeggen.
De Nationale Voorleesdagen
De Nationale Voorleesdagen zijn gestart. Dit jaar staat het prentenboek ‘Kleine aap’ van Mies van Hout centraal (en natuurlijk de Prentenboek Top 10). ‘Kleine aap’ is een hartverwarmend verhaal over een aapje dat iets heel leuks wil vertellen. Maar wat als niemand in de jungle echt lijkt te willen luisteren?
Een fijn boek, eigenlijk vooral vanwege de heerlijke prenten van Mies, om samen te lezen, te bekijken en het gesprek aan te gaan. Weet jij de clou van het verhaal?
