KWW

Ik hou van stevige plots. Verhalen die ik zelf graag lees, en dus ook wil schrijven. Maar terwijl ik eraan werk, vraag ik me vaak af: hoe maak je zoiets ooit af? En voor wie eigenlijk?

Lange teksten schrijven voelt voor mij als monnikenwerk. Uren alleen met mijn gedachten, voortgedreven door volharding, twijfel en af en toe een tikje gekte. Soms betrap ik mezelf op de vraag of schrijven zonder coaching, redactie of weerwoord wel kan. Of dat juist die eenzaamheid onlosmakelijk bij het schrijven hoort.

Ik las in december weer enkele prachtige boeken, waaronder vroege verhalen van Patricia Highsmith, het kinderboek ‘Albatros’, ‘Hoe de Zweden het dromen uitvonden’: een nieuwe van die heerlijk droge Jonas Jonasson (van de 100-jarige die uit het raam sprong) en ‘Springlevend’, bevlogen teksten over klassieke verhalen van Saskia de Bodt. Allemaal zekere aanraders.

1 januari reeds. Voor ik het wist schreef ik spitsvondige sinterklaasgedichten, liet ik mijn hoofd grondig doorspitten, liep ik een stevige griep op met koorts en vierde ik kerst met het hele gezin in Zweden. Tussendoor kwamen er verzoekjes binnen voor gedichten in kalenders en schoolmethodes en bestelde ik bij Atheneum Boekhandel een nieuwe Sempé-agenda: L’agenda des prénoms (net iets minder dan Bonne humeur van vorig jaar maar ik ben dol op zijn illustratiewerk).

Al twee dagen is de Kinderboekenweek onderweg, de Kinderen voor Kinderen-tune galmt nog na in mijn oren, maar het geschenk heb ik nog niet in handen gehad. Ooit kregen we het aan het einde van het Kinderboekenbal in een goodiebag, maar inmiddels niet meer. Toen stonden er ook banners met de Zilveren Penseel-winnaars die daarna op tour gingen. Ook weg. Toch ben ik benieuwd naar deze nieuwe heldin die haar dyslexie weet te overwinnen en lees de recensie van Annemarie Terhell dan ook met rode oortjes. Wat vinden jullie van het kinderboekenweekgeschenk?

Naast de Griffel werd natuurlijk ook het Gouden Penseel uitgereikt. Die eer (en een bescheiden geldbedrag) ging dit jaar naar Natascha Stenvert. Haar naam doet misschien niet direct bij iedereen een belletje rinkelen, maar ze heeft al heel wat werken op haar naam: de Polletjeboeken van Guus Kuijer, ‘Juf op de bakfiets’, en zelfs samenwerkingen met ruimtevaarders (een astronautje, als ik me niet vergis). Stenvert is soms speels, soms grappig. Niet altijd vernieuwend, maar wel herkenbaar. Met haar nieuwste boek, dat ze samen met Pim Lammers maakte, laat ze meer lef zien.

Dit jaar gaat de Gouden Griffel naar De Wonderverteller van Lida Dijkstra. Een mooie keuze, als je het mij vraagt. Dijkstra is bepaald geen debutant. Ze heeft al een flink oeuvre achter haar naam en won eerder prijzen, vaak in het historische genre (denk aan de Thea Beckmanprijs). Haar kracht? Zorgvuldig onderzoek, sterke taal, en verhalen die stevig in hun historische context geworteld zijn. Je ziet haar minder op podia of in talkshows, ze schrijft gewoon, verdiept zich en levert kwaliteit. Het voelt daarom alsof de jury écht voor het boek heeft gekozen, en niet voor de schrijver als persoonlijkheid.

Gister met de trein naar Utrecht geweest voor de uitreiking van Het Beste Boek voor Jongeren aan Maren Stoffels, tijdens Boekfest op het ILFU in Tivoli (hele mond vol). Uurtje treinen, makkie, nou ja, behalve dat gedoe met de NS-kaart… tsjonge-jonge, wat een gepruts… Maar daarna ging het eigenlijk best soepel. Goede aansluiting, en vanaf het station loop je zo door. Meteen fijne festival vibes daar!

Ik was naar het festival Boekfest in Utrecht en dat bleek opgesplitst in twee delen: beneden een “kinderboekfest” (eigen ingang, eigen auteurs zoals Loes Riphagen, Sanne Roosenboom, Maranke Rinck en Martijn van der Linden), en boven begon het ‘grote mensen werk’. Roltrappen op, steeds hoger, in sommige gangen leek het net alsof we de Eiffeltoren beklommen, zoals mijn dochter het verwoordde. Daar had ze zeker een punt!

Mail ontvangen van de redactie van DICHTER. We nemen van jou graag de volgende gedichten op:

• ding
• in de boom
• Dammen

Blij mee!

Het prentenboek ‘Kleine wijze wolf’ krijgt een Spaanse vertaling bij uitgeverij Ocean. Ons prentenboek is inmiddels vertaald in zestien talen: Duits, Engels (zowel Amerikaans als Canadees), Deens, Koreaans, Perzisch, Chinees (traditioneel en vereenvoudigd), Japans, Russisch, Kroatisch, Frans, Macedonisch, Italiaans, Spaans en Turks. Ola! (En dde Catalaanse zou ook nog kunnen volgen, zei de agent die dit allemaal zo geweldig regelt).