Het was heel druk. In het hele Rijks, in onze hoofdstad Amsterdam, en zeker ook bij Fiep. Jong en oud, nieuwe liefhebbers en oude fans verdrongen zich om haar werk en de mooie verhalen erover die erbij stonden of die je oortjes verteld. De curatoren hadden dan ook een hele goede selectie gemaakt, die me soms de adem benam. Wat was ze goed, die Fiep!

Het ontroerde me vooral. Ook omdat ik het als kind al fantastische tekeningen vond, en al die boeken talloze malen heb verslonden en ze (denk ik) nu nog steeds mooi zou vinden, ook als het de eerste kennismaking met haar werk zou zijn, want zo tijdloos is het wel.

Dat is een wonder. Zonder deze illustraties zou Annie MG Schmidt wellicht alweer vergeten zijn, omdat wat zij schreef veel sterker verbonden was met de tijdgeest; Jip en Janneke bijvoorbeeld, maar ook Floddertje, Abeltje, Otje, noem de jeugdhelden maar op. Pluk is wat universeler, maar of hij het had gered had zonder bijv. zijn door Fiep getekende kraanwagentje? De Stampertjes? Aagje? De Heen-en-weerwolf. Dat vraag ik me af…

Soms hingen al deze beelden iets te opgepropt aan de museummuur van het Rijks naar mijn smaak, maar met zoveel moois is het vast héél moeilijk kiezen. Doe er de volgende keer maar een zaaltje bij, heren en dames curatoren.

Daarna nog een snel bezoek aan de nieuwe locatie van de Kinderboekwinkel aan de Rozengracht gebracht. Prachtig geworden! En zo stond ik alweer met de catalogus van Fiep Westendorp in mijn handen, tevreden.