Zomergedicht

We slenteren weer naar het parkje

misschien komt er dit keer wel

iets goeds van.

We ploffen neer op het bankje

altijd hetzelfde bankje, nee nog steeds niets

dan maar een oud plan.

Alle lege plekken op het kleed zijn

gevuld met dennenappels en steentjes

allemaal te koop en Veel

Te Duur moppert een oud vrouwtje

maar de ijsjes zijn dat ook

en verder komt er niemand.

(c) Gijs van der Hammen (2025)