Ik stond vanmiddag opeens
in een lentestraal.
gewoon midden in de huiskamer
die lentestraal
Hij viel tussen de kruimels ontbijtkoek
en de hoge stapels kinderboeken
zo’n streep van licht die zegt:
hup, jas uit, tuin in
Ik volgde m’n neus
dus maar, rook nat gras,
zong mee met een koppig merel
die niet van ophouden wist
Op de boekenplank lag ook de lente! Nieuw, stevig, met van die starende ogen van Jon Klassen (die net doen alsof ze je niet in de gaten hebben). Het is een boekje voor peuterhanden, hard karton dat tegen sap en snot kan, maar vanbinnen is het pure Mac Barnett en Jon Klassen: met precies de juiste hoeveelheid verwondering. Fijn dat de allerkleinsten dat ook mee mogen krijgen!
