Ik hou van stevige plots. Verhalen die ik zelf graag lees, en dus ook wil schrijven. Maar terwijl ik eraan werk, vraag ik me vaak af: hoe maak je zoiets ooit af? En voor wie eigenlijk?
Lange teksten schrijven voelt voor mij als monnikenwerk. Uren alleen met mijn gedachten, voortgedreven door volharding, twijfel en af en toe een tikje gekte. Soms betrap ik mezelf op de vraag of schrijven zonder coaching, redactie of weerwoord wel kan. Of dat juist die eenzaamheid onlosmakelijk bij het schrijven hoort.